ഹിന്ദുത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചൂടുപിടിച്ച ചര്ച്ചകള് കേള്ക്കുമ്പോള് പലപ്പോളും ഓര്മ്മവരുന്നതു ശംകരാചാര്യരുടെ വാക്കുകള് "ശബ്ദജാലം മഹാരണ്യം ...." തന്നെയാണ്.
കാലത്തിന്റെ മൂശയില് മാറ്റുരച്ചും, കാലപാശത്തെ അതിജീവിച്ചും വളര്ന്നുവന്ന ഒരു സംസ്കാരത്തിനെ കേവലം അഭിപ്രായം എന്നര്ത്ഥത്തിലൊതുങ്ങുന്ന 'മതം ' എന്ന പദത്തിലൊതുക്കുവാനാകുമോ?
അഥവാ പ്രയോഗസാധുത്വത്തിന്റെ പിന്ബലത്തോടെ മാനവരാശിയെ ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തില് കെട്ടിവരിയാന് മുതിരുന്ന ധാര്ഷ്ട്യമായതിനെ കാണുവാനാകുമോ? ആ ധാര്ഷ്ട്യത്തിനു 'മത'മെന്നതിനേക്കാല് 'മദ'മെന്ന പ്രയോഗമാകും യോജിക്കുക എന്നു തോന്നുന്നു
ലോകമംഗളവും 'പ്രായോഗിക' ജീവിതരീതിയും ആത്മാന്വേഷണത്തിലൂടെ സമന്വയിപ്പിച്ച ഒരു പൈത്റുകം ... കൈയൂക്കിന്റെ ബലത്തില് തന്റേതല്ലാത്തതെല്ലാം തട്ടിയുടക്കുന്ന പരദേശ പ്രാക്റുത 'സംസ്ക്റുതി'യുടെ സുനാമിയില് തകര്ന്നില്ല.
നൂറ്റാണ്ടുകള് താണ്ടി അത് വളര്ന്നു, ഭൂഖണ്ടങ്ങള് കടന്നു ഇന്നും വളരുന്നു. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ മായാപ്രപന്ചത്തിലും ആ ജ്യോതി അനവരതം തെളിയുന്നു.
വിലപേശി മാത്റുത്വം പോലും വില്പ്പനചരക്കാക്കുന്ന പുത്തന് ഉപഭോഗ 'സംസ്കാര'കൊടുംകാറ്റിലും ഇതു തകരുകില്ല.
കാഷായവേഷം ധരിച്ചവതരിച്ചു സത്യത്തെ അപഹരിച്ചാല് പോലും, അശോകവാടിയില് സത്യം ഒരു പോറലുമേല്ക്കാതെ ധര് മ്മവിജയകാരണമായിരുന്നു കൊള്ളും. അഭിനവ പൌണ്ട്രക വാസുദേവന്മാര് സ്വയമേവ കാലപുരുഷന്റെ സുദര്ശനചക്രത്തിനു മുന്പില് അടിയറവു പറയുകയും ചെയ്യും
അഥവാ തകരുമെങ്കിലതിനേ സനാതനമെന്നു പറയുക വയ്യ (ജാതസ്യ ഹി ധ്രുവോ മ്റുത്യു ധ്രുവം ജന്മ മ്റുതസ്യ ച)
ആദിശബ്ദത്തിന്റെ ഉത്ഭവം തേടി താമരനൂലിലൂടെ പാലാഴിമദ്ധേ ശയിക്കുന്ന ആദിസത്യം തിരയുന്ന അഹംബോധത്തിനെ അറിയാതെ സത്യം ഹിരണ് മയപാത്രമയത്തിലൊളിപ്പിച്ച മായാപ്രപന്ചത്തിന് മൂകമാം തൂണിന് തന്മാത്രകള്ക്കുള്ളില് നിന്നും സംഹാരമൂര്ത്തിയെ ഉണര്ത്താന് വെമ്പുന്ന ആസുരീകസംസ്കാരത്തെ കുറിച്ചെന്തുപറയാന് ? ... ധര്മ്മസം സ്ഥാപനാര്ത്ഥായ സംഭവാമി യുഗേ യുഗേ എന്നല്ലാതെ?
No comments:
Post a Comment