ഹന്താത്മജ്ഞാനധീരസ്യ
ഖേലതോ ഭോഗലീലയാ
നഹി സംസാരവാഹീകൈര്
മൂഢൈഃ സഹ സമാനതാ (1)
ജനകന് പറഞ്ഞു
സംസാരത്തെ ചുമന്നീടും
മൂഢനെപ്പോലെയായിടാ
ഭോഗലീലയിലായാലു-
മാത്മജ്ഞാനമുണര്ന്നവന് (1)
യത് പദം പ്രേപ്സവോ ദീനാഃ
ശക്രാദ്യാഃ സര്വ്വദേവതാഃ
അഹോ തത്ര സ്ഥിതോ യോഗി
ന ഹര്ഷമുപഗച്ഛതി (2)
ഇന്ദ്രാദി ദേവരും കഷ്ട-
പ്പെട്ടെത്താനായ് കൊതിച്ചിടും
ആ പദം തന്നിലായിട്ടും
സന്തോഷിക്കില്ല യോഗികള് (2)
തജ്ജ്ഞസ്യ പുണ്യപാപാഭ്യാം
സ്പര് ശോ ഹ്യന്തര് ന ജായതേ
ന ഹ്യാകാശസ്യ ധൂമേന
ദൃശ്യമാനാപി സംഗതി (3)
പുണ്യപാപാദി തൊട്ടീടു-
ന്നില്ല പോല് ജ്ഞാനി തന് മനം
മാനത്തു കാണ്മതാം ധൂമം
തൊടുന്നില്ലതിലെന്ന പോല് (3)
ആത്മൈവേദം ജഗത്സര്വം
ജ്ഞാതം യേന മഹാത്മനാ
യദൃച്ഛയാ വര്ത്തമാനം
തം നിഷേദ്ധും ക്ഷമേത കഃ (4)
ആത്മാവായി ജഗത്തെല്ലാ-
മറിഞ്ഞീടും മഹാത്മാവോ
താനായ് തന്നെയമര്ന്നീടും
തടുക്കാനാര്ക്കുമായിടാ (4)
ആബ്രഹ്മസ്തംബപര്യന്തേ
ഭൂതഗ്രാമേ ചതുര്വിധേ
വിജ്ഞസൈവ ഹി സാമര്ത്ഥ്യ-
മിച്ഛാനിച്ഛാവിവര്ജ്ജനേ (5)
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യന്തം
നാലായ് കാണുന്ന ജീവനില്
ഇഷ്ടാനിഷ്ടം ത്യജിക്കാനായ്
ജ്ഞാനിക്കേ സാദ്ധ്യമായിടൂ (5)
ആത്മാനമദ്വയം കശ്ചി-
ജ്ജാനാതി ജഗദീശ്വരം
യദ് വേത്തി തത്സകുരുതേ
ന ഭയം തസ്യ കുത്രചിത് (6)
ആരൊരാളറിയുന്നാത്മാ
രണ്ടല്ലീശനതെന്നുമായ്
അറിവൊത്തേ പ്രവര്ത്തിക്കൂ
ഭയം കാണില്ലയെങ്ങുമേ (6)
No comments:
Post a Comment