മനുജമാനസം

മത്താശ്വബന്ധമാം തേരു
രഥിയറ്റോടുവത് പോല്‍
മൂഢമെന്‍ മാനസം കഷ്ടം
ഗതിവിട്ടലയുന്നഹോ

പാരിലെ ജീവനേതിന്നും
ഇല്ലാ നീറുന്നശോകവും
ഇല്ലാ തെല്ലുമതിന്നെല്ലാം
വെന്തെരിക്കുന്നക്രോധവും

എന്തേ നീറുന്നു ശോകത്താല്‍
പ്രബുദ്ധമാനവന്‍ മാത്രം
എന്തിന്നെരിയുന്നു ക്രോധേ
നെല്ലാമെരിക്കുമൊരഗ്നിവത്

മുന്നില്‍ കാണുവതെന്തെന്തോ
അതോടൊട്ടിചേരുകയായ്
പുനഃ പ്രിയമപ്രിയമായ്
നഷ്ടബോധവുമായഥ

ശോകമായതിനൊപ്പമാ
യുണ്ടാം ക്രോധവുമക്ഷണം
ഏറും ശോകാദിയാലെന്നും
നീറും മനുജമാനസം

എന്തിനായ് തീര്‍ത്തതീവണ്ണം
ചപലം മാനസം വിഭോ
എന്തിനായ് തന്നതീമായാ
മോഹദുഖാദികാരകം