നേരായി, നേരിന് വെളിച്ചമായി
നാരമേകുന്നതാം കാരുണ്യമായതും
നാരായണാ നിന് കൃപാകടാക്ഷം
വിണ്ണായി കാറ്റായിട്ടഗ്നിയായ് വെള്ളമായ്
മണ്ണായി മണ്ണിലെ ജീവനായി
എണ്ണിയൊടുങ്ങാത്ത നോവിലെരിയുന്ന
എണ്ണമറ്റൊട്ടേറേ ചിന്ത പേറും
മാനസമായതില് കാണുന്ന ലോകമായ്
കാണുന്നതാം പൊരുള് കാലമായി
ട്ടുള്ക്കണ്ണുമീടിയിക്കാട്ടുന്നകാഴ്ചയില്
കാണുന്നതും നിന് കൃപാകടാക്ഷം
No comments:
Post a Comment