വിണ്ണേവം ഗര്ജ്ജിച്ചിടുന്നു നിത്യം
കാണാമിതെങ്ങും നിറഞ്ഞെന്നതിന്നാലോ
മാനത്തിനിത്ര മേല് ഗര്വ്വു കാണ്മൂ
ലോകത്തില് വെട്ടമേകുന്നതാമാദിത്യ-
നാകാശം തന്നിലുണ്ടായിരിക്കാം
മാനവമാനസം തന്നിലായുള്ളിരുള്
മാറ്റുവാനാവുകയില്ല തന്നെ
കണ്ണനെ പോലെന്റെയുള്ളിലണഞ്ഞെന്നും
കാരുണ്യമോടമരുകില്ലയെങ്കില്
മാനമേ നിന്റെയീമട്ടിലെ ദര്പ്പവും
വ്യര്ത്ഥമെന്നേ ചൊല്ലിടാവതുള്ളൂ
No comments:
Post a Comment