അമ്മ വയറ്റില് കഴിഞ്ഞ നാളീല് പിന്നെ
ബാലരോഗങ്ങള് വലച്ച നാളില്
ഇല്ലായിരുന്നെനിയ്ക്കാശ്രയമായേതും
നിന് കൃപയെന്നൊന്നതെന്ന്യേയെങ്ങും
കാലം കഴിഞ്ഞെന്റെ യൌവ്വനകാലത്തില്
പാരം ഭ്രമിച്ചു വലഞ്ഞു ഞാനും
ആനന്ദരൂപമാം നിന്നെയറിയാതെ ഞാന്
ലോകം മുഴുവനും തേടിയല്ലോ
കണ്ടില്ല നിന്നെ ഞാനെങ്ങുമൊരേടത്തും
എന്റെ യൌവ്വനഗര്വ്വം മറച്ചതാവാം
അജ്ഞാനമാകുന്നതൂണുപിളര്ന്നു നീ
മുന്നില് തെളിയുന്നതെന്നാണാവോ
No comments:
Post a Comment