ലക്ഷണം: സജസം കഴിഞ്ഞു ജഗമഞ്ജുഭാഷിണി
00-/0-0/00-/0-0/-
മനമാകെ നോവിലെരിയുന്ന നേരമുള്-
ക്കനിവായി നീ ഹൃദി വരേണമേ സദാ
വിനയൊക്കെ മാറ്റി സുഖമോടെ വാഴുവാന്
കനിയേണമേ ശിവസുതാ ഗണേശ്വരാ
വിരിയുന്ന പൂവിലുണരുന്ന സൌരഭം
കരയുന്ന ചുണ്ടിലണയുന്ന ഭക്ഷണം
എരിയുന്ന തീയിലെരിയാതെയുള്ളതാം
കരുണാകടാക്ഷബലമായറിഞ്ഞിടാം
ഗുരുവായി ജീവനതുപോലെ വായുവു-
മൊരുമിച്ചിടും മനുജദേഹമത്രെ നാം
ഗുരുവായുരെന്നു പറയുന്നതായൊരാ
കരുണാമയന് മരുവുമംബലം ഭുവി
പിഴവൊക്കെ മാറ്റി വഴി കാട്ടി നിത്യവും
മിഴിയായതിന്നു മിഴിവേകിടുന്നതാം
കഴിവായുമെന്നിലമരുന്ന സത്യമാ-
യഴലൊക്കെ മാറ്റി തരു നീ സദാശിവാ
മനമായ താമര വിടര്ന്നതില് സ്വയം
കിനിയുന്ന തേന് കണികയായി ഭക്തിയും
തനിയേ നിറഞ്ഞതറിയുന്ന വണ്ടു പോല്
കനിവോടണഞ്ഞിടണമേ കൃപാനിധേ
തുഴ പോയ തോണിയലയുന്ന പോലെയീ
യഴലേകുമീയുലകിലോടിടുമ്പൊഴും
വഴികാട്ടിയായി വരുമാ കൃപയ്ക്കു ഞാന്
തൊഴുതോട്ടെ നിന് പദയുഗത്തെയംബികേ
കരുണാകടാക്ഷമകതാരിലെപ്പൊഴും
മരുവുന്നതാണിതറിയാതെ വന്നു ഞാന്
തിരയുന്നു ലോകമഖിലം സദാശിവാ
തിര നീക്കി നീ പകരു നിന് കൃപാബലം
No comments:
Post a Comment