സ്രഗ്ദ്ധര

വിണ്ണിന്‍ നിന്നെത്തിടുന്നാ
മഴ വരുവതിനായ് കാത്തിരിക്കുന്ന നമ്മള്‍
കണ്ണീരില്‍ മുങ്ങിടുന്നൂ
മഴയതുതുടരും നിത്യമെന്നാകി,ലോര്‍ക്കൂ
മണ്ണിന്‍ കാണുന്നതെല്ലാം
ചെറിയൊരളവിലാണെങ്കിലേ നല്ലതാകൂ
തിണ്ണം കൂടുന്നു ദുഃഖം
സുഖമിഹയൊരുവന്നേറെയായ് വന്നുവെന്നാല്‍

ഓരോരോ നാളിലും ഹാ

മമ മിഴിതെളിയിക്കുന്നൊരാദൃശ്യകാവ്യം

ചേരും മട്ടില്‍ നിറഞ്ഞെന്‍

മനസി തെളിവതാം നവ്യമായുള്ളഭാവം

പാര്‍ത്താലോ ഹൃദ്യമേറ്റം

കരുതുകയിതു താന്‍ പുണ്യകാരുണ്യവര്‍ഷം

ചേരും ഞാനന്ത്യകാലേ

ഗുരുപവനപതേ ത്വത്പദാബ്ജത്തിലെങ്കില്‍

ചിത്തേ ഗര്‍വം നിറഞ്ഞി-

ട്ടവനിമുഴുവനും തേടിയെന്നാലുമെന്ത-

ന്നെത്തീലാ നിന്‍ സമക്ഷം,

തവ കൃപ ഭഗവന്‍, വൈകുവാനെന്തു ഹേതു?

സ്തംഭം തട്ടിത്തകര്‍ത്തി-

ട്ടലറിയണയുമീ ദിവ്യരൂപം  നിനച്ചോ

സ്തംഭിച്ചീടുന്നു ലോകം

തവ കരുണ വിഭോ ലോകരിങ്ങെന്തറിഞ്ഞൂ ?!

തെറ്റില്ലെന്റുള്ളിലെന്നായ്

പറയുകയരുതെന്നാകിലും കൃഷ്ണ! ചൊല്ലാം

തെറ്റായാച്ചിന്തയെല്ലാ-

മുയരുവതടിയന്നിച്ഛയാല്‍ വന്നതല്ലാ

തെറ്റാതെന്റുള്ളിലെന്നും

തവ കൃപ വഴികാട്ടീടുവാന്‍ വന്നിടായ്കില്‍

തെറ്റീടാമെന്റെ മാര്‍ഗ്ഗം

പുനരതു ഭഗവന്‍ മോശമെന്നോതിടാമോ ?

 

പ്രചോദനം

 

ജാനാമി ധര്‍മ്മം ന ച മേ പ്രവൃത്തിഃ

ജാനാമ്യധര്‍മ്മം ന ച മേ നിവൃത്തിഃ

കേനാപി ദേവേന ഹൃദിസ്ഥിതേന

യഥാ നിയുക്തോസ്മി തഥാ കരോമി

"കാണില്ലാ കൂടെ ഞാനും"

കരുതുകയിതു താന്‍ ചൊല്ലിടുന്നത്രെ ദേഹം

കാണുന്നീകാലമെല്ലാ-

മപരനുസുഖമേകീടുവാന്‍ നന്മ ചെയ്ക

കാണും നീ നിന്റെയുള്ളില്‍

സതതമമരുമാ നന്മയായ് സത്യമെന്നാല്‍

കാണാമീവിശ്വമെങ്ങും

നിറവതുകൃപയായ് തന്നെ സത്യപ്രകാശം

നാവേ നീയെന്തിതേവം മനുജമനസി ഹാ വന്നിടും ചിന്തയെല്ലാ-

മീവണ്ണം ചൊല്ലിടുന്നൂ കരുതുകയിതിനാല്‍ നഷ്ടമായ് നന്മയെല്ലാം

ആവില്ലേ തെല്ലുനേരം വെറുതെയതുമിതും ചൊല്ലിടാതൊന്നിരിക്കാ-

നേവം നിന്മാനസത്തിന്‍ മലിനതനിറയുന്നെന്നു കാണുന്നു ലോകം