അകതാരിലുറകൂടും നോവെന്നും കടയുകി-
ലതിലൂറൂം വെണ്ണ മധുരമെന്നറിവു ഞാന്
അതുമെടുത്തകമേയുറിലായ് വെയ്ക്കിലോ
അതെടുക്കാനവനുമെത്തുമെന്നറിവു ഞാന്
മനതാരിന്നുറിയിലെ നവനീതമാധുര്യമവ-
നെന്നും പ്രിയതരമെന്നത്രെ കേള്പ്പു ഞാന്
ഉറിനിറയെ വെണ്ണയും വെച്ചു ഞാനെത്ര നാള്
കാത്തിരിപ്പൂ നിന്നെ കാണുവാനായഹോ
ഉറിയിതില് നവനീതം പോരാഞ്ഞിട്ടാകുമോ
അതിലില്ല മാധുര്യമെന്നാകയാലാകുമോ
മധുരമന്ദസ്മിതം തൂകമാകണ്ണനെന്
സവിധത്തിലെന്തിനിയും വന്നതുമില്ലെടോ?
No comments:
Post a Comment