വസന്തതിലകം

ലക്ഷണം: ചൊല്ലാം വസന്ത തിലകം തഭജം ജഗംഗം

--0/-00/0-0/0-0/--

പാടുന്നതില്‍ പിഴവു കണ്ടുവരുന്നുവെങ്കില്‍

പാടില്ലെടോ പഴി,പിഴച്ചതു വേണുവല്ലാ

പാടുന്നതാക്കുഴലുമല്ല,തിലൂടെയെന്നും

പാടുന്നതാപ്പൊരുളുതന്നെയിതെന്നുമോര്‍ക്കൂ.

ചേറില്‍ കളിച്ചു മരുവുന്നൊരു പന്നിയെന്നും

ചേറില്‍ സുഖം തിരയുമെന്നതു പോലെ മര്‍ത്ത്യന്‍

പേറുന്ന മോഹമിതിലായ് തിരയുന്നു സൌഖ്യം

നീറുന്ന നോവിലിതുപാവമറിഞ്ഞുമില്ലാ

കാണുന്നതല്ല നിജമെന്നതറിഞ്ഞു, സത്യം

കാണുന്നതായ മിഴിയെന്നതറിഞ്ഞുവെന്നാല്‍ *

കാണുന്ന ലോകമഖിലം കൃപമാത്രമായി-

ക്കാണുന്നു, ഹൃത്തിലുണരുന്നണയാത്ത ശാന്തി

* ദൃക് ബ്രഹ്മ ദൃശ്യം മായേതി സര്‍വ്വവേദാന്തഡിണ്ഡിമഃ

കായം വളര്‍ന്നു പല നോവുമറിഞ്ഞു പിന്നേ

തോയം കണക്കു ചില നാളു പൊഴിച്ചു കണ്ണീര്‍

ആയില്ല പോലുമിനിയും തുടരുന്ന വാഴ്വാം

തായമ്പകയ്ക്കു പതികാലമിടുന്നു രമ്യം

 

* ഒരു സമസ്യാപൂരണം

നാരായണാഖ്യഗുരുവേ ഭുവി മര്‍ത്ത്യനെന്നും

നേരായ മാര്‍ഗ്ഗമരുളും തവ വാക്കു ചിത്തേ

നേരായ് തെളിഞ്ഞു വരുവാന്‍ ഹൃദി നന്മയേകാന്‍

കാരുണ്യമേകുവതിനായ് ശിരസാ നമിപ്പൂ

 

ഘോരാന്ധകാരമുലകില്‍ മതജാതിഭേദ-

പ്പോരായ് നിറഞ്ഞു വരുമീസമയത്തു നിന്റെ

നേരായ മാര്‍ഗ്ഗമറിയാന്‍ ഭുവനത്രയത്തിന്‍

നേരൊന്നു കാണുവതിനായ് ഹൃദി നന്മയേകൂ

താനെന്നഹന്തയകലെക്കളയാനുമൊന്നായ്

ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുവതിനായൊരു മാര്‍ഗ്ഗമോതും

മാനത്തു പാറുമിവരെന്‍ ഗുരുനാഥരെന്നായ്

കാണുന്നു നിത്യമിതുനല്ലൊരു ബാലപാഠം

പായല്‍ പരപ്പു പുറമേ, ഹൃദയത്തിനുള്ളില്‍

കാണുന്നു പങ്ക,മതുമാറുകയില്ലയെങ്കില്‍

പങ്കത്തില്‍ നിന്നു വിരിയുന്നൊരു പങ്കജം പോല്‍

ത്വത് ഭക്തിയൊന്നു വിരിയാന്‍ കൃപ തോന്നിടേണേ

ചിന്താസുമം മനസി വന്നു വിരിഞ്ഞുവെന്നാല്‍

വാക്കായ് പുറത്തുവരുമാമലരിന്റെ ഗന്ധം

നന്നായ ഗന്ധമണയാന്‍ മലര്‍ വാടിയില്‍ നാ-

മെന്നും മണം പകരുമാചെടികള്‍ വളര്‍ത്താം

ഹൃത്പുഷ്പമേ! മധു തിരഞ്ഞു വരുന്ന ജീവ-

ന്നേകാനകത്തു കരുണാര്‍ദ്രമണഞ്ഞിടുന്നാ

സ്നേഹാമൃതം പകരുവാന്‍ വിരിയുന്ന നിന്നേ

കാണാന്‍ കൊതിച്ചു ഗഗനത്തിലണഞ്ഞു സൂര്യന്‍

ആവുന്ന പോലെയടിയന്‍ ഭുവി നന്മ ചെയ്തു

മേവുന്നതിന്നു സദയം വഴികാട്ടുകമ്മേ

നോവൊക്കെ മാറ്റിയരുളൂ കരുണാകടാക്ഷം

നീ വന്നു നിത്യമമരൂ മമ മാനസത്തില്‍

* നേരത്തു ഭക്ഷണമുറക്കവുമില്ല മര്‍ത്ത്യ-

ന്നോരോവിധം പണിയിലായ് കഴിയുന്നു കാലം

നീറ്റുന്ന നോവിലെരിയുന്നിവരെന്നു വന്നാല്‍

"സാരജ്ഞരെന്നു കരുതുന്നതു മൌഢ്യമല്ലേ?"

* ഒരു സമസ്യാപൂരണം

നേരെന്നതീമിഴികളാലറിയുന്നതാണെ-

ന്നാരോ പറഞ്ഞു നിജമായതു വിശ്വസിച്ചു

പാരൊക്കെയും തിരയുവോരുടെ വാക്കുകേട്ടു

"സാരജ്ഞരെന്നു കരുതുന്നതു മൌഢ്യമല്ലേ?"

* ഒരു സമസ്യാപൂരണം

നാരായണന്റെ പദപത്മമതിങ്കലുള്ളം

ചേരാതെ മോഹവലയേറി വലഞ്ഞിടുന്നോര്‍

പാരില്‍ പണം പദവിയെന്നിവ നേടിയാലും

"സാരജ്ഞരെന്നു കരുതുന്നതു മൌഢ്യമല്ലേ?"

* ഒരു സമസ്യാപൂരണം

 * സ്ഥാനം ധനം പലതുമിങ്ങിനെ നേടുവാനായ്
ഞാനെത്രയോടി വെറുതേ പല നാളു കഷ്ടം
ജ്ഞാനം തരും കരുണ തന്‍ മഴ പെയ്തിടേണം
"മാനത്തു നിന്നു പനിനീരു തളിച്ച പോലെ"

* ഒരു സമസ്യാപൂരണം

തുമ്പിക്കരം കരുണയോടെ ശിരസ്സിലെന്നു-
മെന്‍ പാപമൊക്കെയകലാന്‍ വരണേ ഗണേശാ
തുമ്പം കളഞ്ഞു മമ മാനസമായ കേരം
നിന്‍ പാദപത്മമതിലായണയാന്‍ തുണയ്ക്കൂ

* സല്ക്കര്‍മ്മവും ഭജനയും കരുണാമയന്റെ
തൃക്കാല്ക്കലെത്തിടുവതിന്നിഹ ചെയ്തിടാതെ
തല്ക്കാലമുള്ളസുഖമിങ്ങുതിരഞ്ഞിടുന്നീ
നായ്ക്കോലമെങ്കിലിനി നന്നു കുരയ്ക്കലത്രേ

* ഒരു സമസ്യാപൂരണം

* വാക്കും പ്രവൃത്തിയതു പോല്‍ മമ മാനസത്തില്‍

ചേക്കേറിടുന്ന പല ചിന്തകളെന്നതെല്ലാം

നിന്‍ കാല്ക്കലര്‍ഘ്യമടിയന്നൊരുനാളു ശ്വാസം

പ്പോക്കറ്റു നില്പ്പളവു, വന്നു തുണക്കണം നീ

* ഒരു സമസ്യാപൂരണം

വിശ്വംഭരന്റെ കൃപയാണിഹ കാണ്മതാകും
വിശ്വം, മനസ്സു,മതിലായറിവായതെല്ലാം
അശ്വം കണക്കിലലയും മമ മാനസത്തില്‍
വിശ്വേശ! വന്നണയുവാനിനി വൈകിടാമോ?

വിശ്വാസമേകുകതിലുള്ളിരുളൊക്കെ മാറ്റീ-
ട്ടാശ്വാസമേകുമൊളിയായ് തെളിയാത്തതെന്തേ ?
വിശ്വത്തിലുള്ളമലയാതകതാരിലെത്തീ-
ട്ടെന്‍ ശ്വാസമായ് നിറയു നീ, ഹൃദി ഭക്തിയേകൂ