000/0-****0/0-0/-0-
തിരയുവതാം സുഖമില്ല ഭൂവിലെ-
ന്നറിയുവതാം മനമൊന്നു തേങ്ങവേ
ചരണയുഗേ തരണേയെനിക്കു നീ
ശരണമതിന്നിഹകൂപ്പിടുന്നു ഞാന്
സുലഭമിതെന്നു പറഞ്ഞു കേട്ടു ഞാന്
പലതു കണക്കിഹ കാണ്കയാല് സദാ
കലഹമഹോ നിറയുന്നു ഭൂമിയില്
പലവിധമായ് വലയുന്നു മര്ത്ത്യരും
മുടിയിലെഴും മണമെങ്ങു നിന്നതാ
മലരിലെയോ, തനിയേ വരുന്നതോ
മധുരസദസ്സിലണഞ്ഞിതിന്നു നീ
മറുപടി ചൊല്ലിയതത്ഭുതം പ്രഭോ
ഹൃദിയുണരും പല ചിന്തയൊക്കെയും
മദവിഷമായ് മനമാകെ നീറ്റവേ
സദയമതില് കളിയാടുവാന് വരൂ
യദുകുലനാഥ! വിളംബമെന്തിനായ്
മനമലരില് തവഭക്തിയാം മധൂ-
കണമണയാന് കൃപ കാട്ടിടേണമേ
കനിയണമേ, മമ ജീവനെന്നുമേ
തുണ, ഗുഹനേ!, തവ പാദപങ്കജം
ശരവണനേ ശിവശക്തിപുത്രനേ
ശരണബലം തരികെന്റെ ജീവനില്
ചരണയുഗം ഹൃദി കാണുവാന് സദാ
മുരുക! ഭവാന് കൃപയേക പുണ്യമായ്
ഇരുളകമേ നിറയുന്നനേരമൊ-
ട്ടൊരു തുണയായ് വഴി കാട്ടിയാക നീ
തരിക വരം, ഹൃദി നിത്യവും ശിവേ
വരിക, കൃപാബലമേകുകംബികേ
വിരിയുവതാം മലരൊക്കെ വാടിടും
ചിരി പകരും കനവും പൊലിഞ്ഞിടും
അര ഞൊടിയില് മറയുന്നു സര്വ്വവും
കരയുകിലും കഥ മാറുകില്ലെടോ
ഹരിചരണസ്മരണത്തിനാലെയേ
ധരയിതിലായമരുന്ന നാള്കളില്
ദുരിതശതങ്ങളകന്നു മര്ത്ത്യനും
വരു സുഖ,മെന്നതിനില്ല സംശയം
കരുണ ഭവാന് തരു പാദഭക്തിയാല്
മരണ ഭയം കളയൂ സദാശിവാ
ചരണയുഗേ മരുവുന്നതിന്നു നീ
വരമരുളൂ ശിവ! മുക്തിയേകണേ
കനവുകളില് വഴി തെറ്റിടാതെയെന്
മനമലരേ ഗുഹനേ ഭജിക്ക നീ
ജനിമൃതിയില് വലയുന്ന ജീവനില്
കനിയുക നീ വഴി കാട്ടു ഷണ്മുഖാ
ഗുരുവരുളായറിവും, മനസ്സിലായ്
നിറയുവതാം കനിവും, മനുഷ്യനായ്
മരുവിടുവോനകതാരിലെന്നുമേ
വിരിയണമേ, സുഖമോടെ വാഴുവാന്
നിറയുവതാം കനിവും, മനുഷ്യനായ്
മരുവിടുവോനകതാരിലെന്നുമേ
വിരിയണമേ, സുഖമോടെ വാഴുവാന്
മഴതരുമാ മുകിലും, നഭസ്സിലാ-
യഴകെഴുമാ മഴവില്ലു,മേവമായ്
പുഴ, യതു പോ ലണയുന്ന മാരുതന്
തഴുകുവതാം സുഖ,മൊക്കെ നിന് കൃപ
യഴകെഴുമാ മഴവില്ലു,മേവമായ്
പുഴ, യതു പോ ലണയുന്ന മാരുതന്
തഴുകുവതാം സുഖ,മൊക്കെ നിന് കൃപ
വിരിയുവതാം ചെറുപൂവിനുള്ളിലും
നിറയുവതാം മധുവെങ്ങുനിന്നഹോ
നിറമിഴികള്ക്കറിയില്ലസത്യമെ-
ന്നറിയുവതാം മനമോതുമോ നിജം
നിറയുവതാം മധുവെങ്ങുനിന്നഹോ
നിറമിഴികള്ക്കറിയില്ലസത്യമെ-
ന്നറിയുവതാം മനമോതുമോ നിജം
No comments:
Post a Comment